Olivares AI v26.8.0 to pierwsze publiczne, oznaczone tagiem wydanie hostowanego lokalnie pliku binarnego Go. Zapewnia on używanym już agentom AI — Claude Code, Codex, Grok Build i pozostałym — trwałą pracę, ograniczony dostęp i podpisane dowody na własnym sprzęcie. Jestem jego autorem. Ten artykuł jest zestawieniem tego, co rzeczywiście znajduje się w tagu, a luki podaje obok funkcji, ponieważ w produkcie tej kategorii luki są częścią specyfikacji.
1. Problem, bez przymiotników
Agenci działają na różnych maszynach i u różnych dostawców. Żaden trwały system nie wie, kto posiada dane zadanie, do czego każdy agent może dotrzeć, do czego faktycznie dotarł ani kto przekazał pracę komu. Uprawnienia znajdują się w kilku systemach IAM, a zachowanie — w logach audytowych, których nikt nie czyta. Każdy zespół poważnie korzystający z agentów odtworzył ręcznie część rozwiązania — tu arkusz kalkulacyjny, tam konwencję nazewnictwa, a gdzie indziej osobę, która pamięta. Produkt zastępuje właśnie tę część.
2. Rdzeń: płaszczyzna pracy współdzielona przez agentów
Trwałe elementy pracy zawierają opis zadania, zależności, kryteria odbioru, decyzje, właściciela i historię zdarzeń — jeden dokument sterujący współdzielony przez REST, CLI i wywołania wewnątrz procesu. Dzierżawy zmieniają własność w odizolowane uprawnienie z terminem wygaśnięcia: można je uzyskać, odnowić, zwolnić, przejąć i cofnąć. Posiadacz nieaktualnej dzierżawy nie może dalej działać, a równoczesne próby uzyskania kończą się dokładnie jednym zwycięzcą. Uruchamianie dla zadania rezerwuje zasób, przejmuje dzierżawę i dopiero potem uruchamia sesję, dzięki czemu ponowienie jest bezpieczne. Wiadomości między agentami przenoszą potwierdzenia i przekazania, z replayem i odrzucaniem nieaktualnych epok. Delegowanie przez A2A dociera do autoryzowanego peera przez bramę egzekwowania i zwraca trwałe pokwitowania.
Wszystko to działa. Granica jest opisana równie jasno jak funkcje: wiadomości są ograniczone do procesu orkiestracji — celowo nie ma ogólnej magistrali wiadomości dla dowolnych agentów, a test rozruchowy kończy się niepowodzeniem, jeśli ktoś przypadkiem ją podłączy. Tryb shadow i ostateczne uprawnienia decyzyjne nie zostały zbudowane. README przedstawia obie strony w tej samej tabeli.
3. Integracje, z podanym zakresem
Claude Code jest zintegrowany na poziomie hooka PreToolUse/PostToolUse, z
zarządzanymi ustawieniami, uruchamianiem, podłączaniem i zatrzymywaniem z konsoli
oraz dostępem do modeli według podmiotu. Codex i Grok Build są obok niego
pełnoprawnymi interfejsami poleceń. gemini-cli, Cursor, opencode, goose, cline,
OpenHands, OpenClaw i Hermes są dostarczane jako konektory — każdy określa, co
może egzekwować, a co jedynie obserwować, ponieważ są to różne obietnice. Ollama
i inne endpointy hostowane lokalnie są inwentaryzowane przez lokalny konektor,
który z założenia działa tylko do odczytu.
4. Nadzór tam, gdzie działa agent
Silnik autoryzacji Cedar — RBAC, nadrzędna warstwa reguł odmowy, pozytywne
uprawnienia o ograniczonym zakresie — oraz cztery punkty egzekwowania
deny-closed: hook Claude Code, wbudowany proxy inferencji /v1/messages, brama
MCP dla tools/call i brama delegowania A2A. Niedozwolone działanie jest
blokowane, kierowane do zatwierdzenia przez dwie osoby albo przepisywane przed
wykonaniem. „Deny-closed” jest mierzone, a nie deklarowane: punkt liczy się tylko
wtedy, gdy test przechodzi jego nieskonfigurowaną ścieżkę i sprawdza odmowę.
Jeśli punkt nie został wdrożony, funkcja jest opisana jako obserwacja, a nie
egzekwowanie — każdy konektor podaje, który z tych dwóch przypadków go dotyczy.
Do tego dochodzą zatwierdzanie przez dwie osoby, break-glass i kill switch dla
całego środowiska, który włącza się jednym kliknięciem, ale do ponownego
uruchomienia środowiska wymaga dwóch różnych osób.
5. Dowody, które można przekazać
Rejestr audytowy tylko do dopisywania, połączony łańcuchem skrótów, z punktami kontrolnymi podpisanymi Ed25519. Eksport w CEF, LEEF, syslog, OTLP i OCSF; wysyłka at-least-once do Splunk HEC, Microsoft Sentinel, Datadog, New Relic lub webhooka HMAC. Dowody zgodności zmapowane na 26 katalogów ram — techniczne mapowania mechanizmów kontrolnych i pakiety dowodowe do oceny przez doradcę prawnego lub audytora, a nie certyfikaty. Własny katalog produktu również mówi to wprost.
6. Liczby i skrypt, który je wylicza
30 modułów. 158 integracji. 26 katalogów ram. Cztery punkty egzekwowania
deny-closed. 68 pogrupowanych poleceń CLI. Żadna z tych wartości nie jest
marketingową arytmetyką: scripts/check-public-counts.sh wyprowadza pierwsze
cztery z drzewa i przerywa build, gdy README odbiega od kodu, a sumy CLI pilnuje
test, który nie pozwala dodać niepogrupowanego polecenia. Liczba integracji
uczciwie określa jednostkę — katalogi konektorów zawierające kod Go, z których
12 to współdzielone pakiety kontraktów, a nie funkcje — a zestawienie znajduje
się w repozytorium. Środowisko demonstracyjne zwraca 20 węzłów, 13 krawędzi,
8 nieoczekiwanych dostępów i 2 niewykorzystane uprawnienia — syntetyczne liczby
sprawdzane przez test dymny na rzeczywistym pliku binarnym, przedstawiane jako
wynik demo i nigdy jako skala klienta.
7. Jeden build dla każdej skali
Ten sam plik binarny obsługuje serwer domowy (SQLite, nasłuch związany z loopback, referencyjny Compose działający bez root i tylko do odczytu przy 1 CPU i 1 GiB), freelancera z osobnym tenantem dla każdego klienta i budżetami, które odmawiają przed wystawieniem faktury, zespół inżynierski ze wspólnymi elementami pracy i SSO oraz regulowane przedsiębiorstwo z zabezpieczeniami na poziomie wiersza Postgres, instalacjami air-gapped i archiwizacją WORM. Część tych możliwości trzeba skonfigurować; nie są domyślnie dostępne przy pierwszym uruchomieniu — dokumentacja wskazuje je osobno dla każdej funkcji.
8. Licencja i pieniądze, bez niedomówień
AGPL-3.0 dla rdzenia, modułów i konsoli webowej; Apache-2.0 dla SDK, konektorów i klienckich SDK; niewielki zestaw uzupełniających komercyjnych add-onów, budowanych tylko z osobnym tagiem buildu i nieobecnych w publicznym pliku binarnym. Otwarty build jest całą platformą — nigdy nie ogranicza funkcji i pozwala na nieograniczoną liczbę kont użytkowników. Licencja komercyjna stanowi prawny wyjątek od AGPL; subskrypcja to poświadczenie służące do pobierania podpisanych artifactów, a nie klucz aktywujący bajty już znajdujące się na dysku. Warunki komercyjne na życzenie: enterprise@olivares.ai. Hosted Cloud nie jest dziś w sprzedaży; produktem jest wersja hostowana lokalnie.
9. Łańcuch dostaw
Wydania są podpisane za pomocą cosign i zawierają SLSA provenance, SBOM oraz
OpenVEX; wszystko można zweryfikować offline przy użyciu
scripts/verify-release.sh. Artefakty: pliki binarne linux i darwin
(amd64/arm64), pakiety .deb/.rpm/.apk ze wzmocnioną jednostką systemd,
wieloplatformowy obraz kontenera i pakiet air-gap. Nie powstaje build dla
Windows — należy uruchomić kontener Linux albo zbudować program ze źródeł.
10. Czego świadomie nie twierdzimy
Brak publicznych użytkowników i benchmarków — żadne nie są dostępne publicznie,
a zmyślenie jednych lub drugich byłoby najgorszą rzeczą, jaką może zrobić produkt
do nadzoru. Brak SLA, brak SOC 2, brak certyfikatów. Nie twierdzimy, że „nic nigdy
nie opuszcza sieci”: zamkniętych modeli frontier nie można hostować samodzielnie,
więc inferencja z ich użyciem nadal dociera do API dostawcy. Hostowana lokalnie i
odłączona od sieci może być otaczająca je płaszczyzna, a modele faktycznie
uruchamiane samodzielnie (vLLM, Ollama) utrzymują całą ścieżkę wewnątrz. Nie ma
obowiązkowej telemetrii ani domyślnego ruchu wychodzącego z control plane; jedyne
wywołanie do dostawcy to olivares upgrade, które pyta o lokalizację nowej
wersji, a --endpoint je przekierowuje. Brak zdalnego kill switcha. Brak limitu
stanowisk w silniku hostowanym lokalnie.
Wypróbuj
# Demo estate — synthetic data through the real engine, loopback-only:
task build && ./bin/olivares serve --seed-demo --insecure \
--listen 127.0.0.1:8901 --grpc-listen 127.0.0.1:8902 --data-dir "$(mktemp -d)"
# Real install — secure by default (TLS on, loopback, one-time setup token):
./bin/olivares quickstart
# Or the container image (registry tags carry no v prefix):
docker pull ghcr.io/olivaresai/olivares:26.8.0Przed wdrożeniem przeczytaj start/honesty-and-limits — to umowa określająca,
co działa dzisiaj, co jest na etapie projektowania i czego produkt celowo nie
robi.
Wydanie: https://github.com/olivaresai/olivares/releases/tag/v26.8.0 · Repozytorium: https://github.com/olivaresai/olivares · Dokumentacja: https://docs.olivares.ai